تبليغاتX
زندگی می گوید اما... باز باید زیست
این جام آخر است بگیر و تو نوش کن __ شعرم گلایه است،بخوان و...فراموش کن

شراب تلخ می خواهم که مردافکن بود زورش

                                                                            که تا یکدم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

                                                  ((حافظ))

 

تمام طول جاده

وسعت چشمانت بود

که هیچ گاه پایانی نداشت

مسافرم

خسته از این مرثیه ها

تمام می شوم اما...

جاده تمام نشد

چشمانت هم

 

شراب می خواهم تلخ تلخ

شاید مردانه بیفتیم

که مردانه نبودیم

 

قمار کرده ام هستیم را

در این سفر که از تو بود

تا ................. نرسیدن

همیشه فرصت کم است

و فرصت من

تنها این حرفهاست که می خوانی

یا شاید هم ...

***

ساقی جام را بده

((که تا یکدم بیاسایم ... ))

دنیا را نمی خواستم

اما

شر و شورش آسوده ام نگذاشت

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم مهر 1385ساعت 1:19  توسط مهدی جوکار | 
 




<